تشخيص داده شدند ، با اين مشخّصات : 1 . نسخهء متعلّق به كتاب‌خانهء مسجد اعظم قم ، به شمارهء 11 . « 1 » اين نسخه ، كهن‌ترين و به عبارتى صحيح‌ترين نسخهء كتاب بوده كه محمّدسلمان بن عبد الباقى گلپايگانى به خطّ نستعليق زيبايى آن را تحرير كرده و در غرهء ذى قعدهء سال 1083 ، به پايان رسانده است . اين نسخه ، داراى 162 برگ است و در هر صفحه ، 23 سطر ، تحرير گرديده است . اين نسخه با علامت « الف » ، مشخّص نسخه است . 2 . نسخهء متعلّق به كتاب‌خانهء آية اللَّه گلپايگانى ، به شمارهء 69 / 7 / 1169 . اين نسخه ، فاقد نام كاتب و تاريخ كتابت است ؛ ولى با نسخهء اصل ، مقابله و تصحيح گرديده و در آخر نسخه ، علامت بلاغ با عبارت « قوبل بأصله من أوّله إلى آخره » ديده مىشود . تحرير نسخه ، به خطّ نستعليق صورت گرفته و مشتمل بر 320 برگ ( 640 صفحه ) ، و هر صفحه ، داراى پانزده سطر است . در اوّل نسخه نيز تملّكى به تاريخ 1245 ق ، به چشم مىخورد . اين نسخه ، با علامت « ب » مشخّص شده است . 3 . نسخهء چاپ سنگى بمبئى ، كه در سال 1302 ق ، « 2 » به اهتمام « عالىجاه رفيع‌ْجايگاه ، آقا ميرزا محمّد شيرازى ملك الكُتّاب » ، به زيور طبع در آمده است . در بالاى صفحهء اوّل اين چاپ ، عبارت « يا إمام جعفر الصادق ، أدركنى ! » جلب توجّه مىكند . اين نسخه ، به خطّ نستعليق زيبايى در 268 صفحه تحرير شده و در « منتصف شهر الصفر سنة ألف و ثلاث مئة و ثلاث » ، خاتمه يافته است . در پايان آن ، كاتب ، انجامه‌اى در دو صفحه ( صفحه‌هاى 267 و 268 ) ، در خصوصيات چاپ و ويژگىهاى موجود در كتاب ، تحرير نموده است . در اين تصحيح ، تصويرى از نسخهء چاپ سنگى به شمارهء 10 / 18 / 2800 كتاب‌خانهء آية اللَّه گلپايگانى ، تهيّه و مورد استفاده قرار گرفته است . اين نسخه ، با علامت « ج » مشخّص شده است . روش تحقيق و تصحيح تصحيح و تحقيق اين اثر ، بدين ترتيبْ صورت گرفته است : الف . روش تصحيح . با بررسى نسخه‌هاى انتخاب شده ، مشخّص شد كه نسخه‌هاى موجود

--> ( 1 ) . فهرست نسخه‌هاى خطّى كتاب‌خانهء مسجد اعظم قم ، ص 428 . ( 2 ) . كتاب‌هاى چاپى فارسى ، ج 4 ، ص 5040 .